echt letterlijk nog nooit kunnen bespreken met Pete , mijn Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige , over
-De dood van mijn Stiefopa, en hoe jammer het is dat hun grote vriend soms wel soms niet, maar wel mijn mid-broertje daar WEER vaker zat.
-De dood van mijn Oom, op 56 jarige leeftijd al en daar in Delfzijl zeer zeker geen Thuiszorg of zo voor geweest.
-De dood van mijn Oma, en de ruzie met mijn Vader door telefoonhacken van hun in die bovenwoning.
-En zo de totale leugen in stand gehouden dat eenzaamheid of het hebben van slechte contacten met de rest van mijn familie en vrienden, aan mij ligt.
Daarom denk ik toch wel dat je voor sommigen echt een gedwongen klinische psychiatrische opname echt moet gaan doen en niet voor mij, maar hun daar achter slot en grendel en infuus met medicatie moet stoppen .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten